Konutu terk etmeme ya da ev hapsi tedbiri, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 109.maddesinin 3.fıkrasının J bendinde düzenlenme alanı bulan, günümüzde de sıklıkla uygulanması olan bir adli kontrol tedbiridir.
Soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısı’nın talebi üzerine Sulh Ceza Hakimliği tarafından, mahkeme(kovuşturma)aşamasında ise suça bakan mahkeme tarafından verilmektedir.
Konutu terk etmeme tedbiri suç vasfında sınırlama olmaksızın her türlü suç tipi için uygulanmaktadır. Uygulamada en çok konutu terk etmeme tedbiri verilen suçlar; Kasten Yaralama, Hırsızlık, Çocukların Cinsel İstismarı, Gasp olarak karşımıza çıkmaktadır.
Konutu terk etmeme tedbirinde, tedbirde geçirilen her iki 2 gün cezanın mahsubunda 1 gün olarak dikkate alınmaktadır.
Konutu terk etmeme bir adli kontrol tedbiri olduğundan, tıpkı diğer adli kontrol yükümlülükleri gibi bu tedbirin de devam edip etmeyeceği 4 aylık sürelerle denetlenir.
Asliye Ceza Mahkemelerinin görevine giren suçlar kapsamında adli kontrol tedbirlerinin uygulanma süresi en çok 2 yıl olup, bu süre zorunlu hallerde mutlaka gerekçe gösterilmek kaydıyla 1 yıl daha uzatılabilir. Böylece Asliye Ceza Mahkemeleri’nde uygulanacak olan adli kontrol tedbirlerinin süresi en çok 3 yıl olmaktadır. Ağır Ceza Mahkemeleri bakımından ise adli kontrol suçun niteliğine göre en çok 6 YIL veya 7 YIL olarak uygulanır.
Konutu terk etmeme tedbirine itirazlar bakımından bir ceza avukatı ile çalışmak hayati önem arz etmektedir.
